گزارش جلسه ی خرداد ماه 1394

جلسه خرداد ماه سال 1394 به مناسبت روز جهانی بدون دخانیات(10 خرداد – 31 می) با موضوع "اعتیاد کودکان" و با حضور جمعی از علاقه­ مندان، هیئت مدیره انجمن، داوطلبان و تعدادی از کودکان خانه های کودک شوش و ناصرخسرو به همراهی مسئولان این مراکز در تاریخ 4 خرداد از ساعت 16:30 تا 19 در دفتر مرکزی انجمن برگزار شد.

در ابتدای برنامه مراسم رونمایی از تابلو انجمن برگزار شد.

مجری برنامه (خانم ریحانه سلطانی) ضمن توضیحی کوتاه از فعالیت های انجمن از سال 1373 تا کنون از سرکار خانم مشایخ که از افراد کلیدی در شکل گیری دفتر مرکزی انجمن بودند دعوت کردند تا صحبتی داشته باشند.

خانم مشایخ ضمن ابراز خوشحالی از این اتفاق، از افراد موثر در شکل گیری این ساختمان نام بردند و تشکر کردند: خانم ژیلا کاشف، خانم شیرین فرجامی(کاووسی)، شادروان مهندس قالیچه چیان، شادروان مهندس ادب، شادروان خانم نهاوندی، مهندس نعمتی،مهندس صرافان، خانم منهال،خانم سرور منشی زاده، خانم مهندس سیمین آذری، دوستان حقوقدان و سایر دوستان حاضر در این مراسم.

پس از صحبت خانم مشایخ تابلو انجمن با مشارکت کودکان خانه های کودک و همراهی حاضران در محل نصب شد.

 

 

پس از این مراسم یکی از کودکان خانه های کودک در متنی ضمن تشکر از مسئولان انجمن، به نمایندگی از سایر کودکان از انجمن درخواست داشت، کلاس هایی در مقاطع تحصیلی بالاتر برگزار کند تا آن ها بتوانند در این مراکز تحصیل کنند.

سپس خانم سلطانی از سرکار خانم عزیزپناه_ رئیس هیئت مدیره انجمن_ دعوت کردند تا صحبتی داشته باشند.

خانم عزیز پناه نیز از افرادی که در احداث و ادامه ی راه، انجمن را همراهی کرده اند تشکر کردند و این تابلو را نماد هزار نفر از افرادی دانستند که در ایران دغدغه ی اجتماعی دارند.

ایشان همچنین اعتیاد کودکان را مسئله ی بسیار مهمی دانستند که در ارتباط با آن کم کاری می شود و بیان کردند که انجمن نه بر روی معتاد بلکه بر اعتیاد به عنوان یک آسیب اجتماعی تمرکز دارد و فعالیت می کند.

 

در ادامه خانم سلطانی گزارش ماه اردیبهشت واحدهای مختلف انجمن را ارائه دادند(در پیوست ارائه شده است) و از دکتر هومان نارنجیها – پزشک، درمانگر و پژوهشگر اعتیاد – دعوت کردند تا در خصوص تعریف مواد مخدر و تاثیر آن بر کودکان صحبت کنند.

دکتر نارنجیها در ابتدای صحبت خود اعتیاد کودکان را از دو منظر مورد توجه قرار دادند:خود کودک مبتلا به اعتیاد است و یا عوارض اعتیاد خانوادگی به کودک می رسد.

ایشان اعتیاد کودکان را نوعی قربانی شدن دانستند و ادامه دادند: درمان اعتیاد در سنین پایین و مراحل اولیه آسان تر است زیرا الگویی نهادینه، ریشه ای و ساختار یافته در روان آن­ها نیست و خاطرات مصرف کودکان بیشتر جنبه ی فیزیکی دارد و به شکل علاقه به دیدن فردی که به آن­ها مواد می رسانده، ابراز می شود.

ایشان 30% اعتیاد را ژنتیکی دانستند و بیان کردند که اگر محیط سالم باشد این اعتیاد به شکل ژن نهفته باقی می ماند و اعتیاد به وجود نمی آید.

این پژوهشگر اعتیاد پر مصرف ترین نوع مواد برای کودکان را موادی می دانند که والدین به کودکان می دهند و پس از آن ترامادول، دیفنوکسیلات، کدئین و ریتالین ( که دارویی برای کودکان بیش فعال است اما برای سایر افراد اعتیاد آور است)

 

ایشان ادامه دادند: چرخه معیوب اعتیاد در جامعه دوباره معتاد می سازد و اعتیاد ماحصل آسیب های اجتماعی دیگر است و اگر مدیریت آسیب های اجتماعی سازمان یافته نباشد با کاهش آمار اعتیاد، آمار سایر آسیب ها  مانند خودکشی، سرقت و ... بالا می رود.

از نظر ایشان پیشگیری از اعتیاد سه محور کلیدی دارد: آموزش انواع مواد و علایم آن به خانواده ها، فرزند پروری و آموزش مهارت های زندگی.

دکتر نارنجیها در پایان صحبت خود با اشاره به این که 60% آسیب ها در ایران از دوستان است، به خانواده ها هشدار دادند که دوستان فرزند خود را بشناسند.

پس از اتمام سخنرانی دکتر نارنجیها، خانم سلطانی گزارش کوتاهی از فعالیت هیئت مدیره در ماه گذشته را ارائه دادند و اعلام کردند که طبق جلسه مشترکی که سازمان­های مردم نهاد با آموزش و پرورش داشتند از سال تحصیلی جدید کودکان افغان می توانند در مدارس دولتی و غیردولتی مشغول تحصیل شوند. (گزارش در پیوست ارائه شده است)

سپس سرکار خانم نازنین عین الیقین- مددکار اجتماعی حوزه اعتیاد کودکان- سخنرانی خود را با محوریت نقش خانواده، اجتماع و نهادهای مدنی در پیشگیری از اعتیاد آغاز کردند.

ایشان حیطه های اساسی اعتیاد را خود فرد، همسالان، خانواده، محله و جامعه دانستند و در خصوص نقش خانواده بر پیوند و دلبستگی عاطفی که از 0 تا 3 سالگی و پس از آن 7 سال اول زندگی با والدین برقرار می شود، تاکید کردند.

خانم عین الیقین برای دلبستگی عاطفی 4 علت( ارزش های مورد قبول والدین، رفتار توام با محبت، آرامش مادر، کنترل مادر بر کودک) و 3 پیامد (رشد شخصیتی مناسب، عدم ارتباط با همسالان مصرف کننده، عدم مصرف مواد) نام بردند.

ایشان نقش فرزند پروری را در پیشگیری از اعتیاد بااهمیت دانستند و در این خصوص اعلام کردند که باید نسبت به کودکان پذیرش داشت و آن ها را همانگونه که هستند پذیرفت و دوست داشت.

این مددکار اجتماعی در حیطه همسالان تغییر مقطع تحصیلی، تغییر مدرسه و دوستان، رفتارهای ضد اجتماعی، شکست تحصیلی و عدم احساس تعهد به مدرسه را از عوامل گرایش کودکان به اعتیاد دانستند و بیان کردند که براساس یک پژوهش اگر کودکان پیش از 15 سالگی مصرف مواد را تجربه کنند امکان برگشت آن­ها به مواد بیشتر است.

ایشان همچنین در حیطه اجتماعی به زندگی در محله پر آسیب، قوانین و هنجارهای اجتماعی مشوق مصرف مواد، پیوندهای اجتماعی ضعیف و بی نظمی اجتماعی، فقر و محرومیت اشاره کردند و اعلام کردند که برای ترک اعتیاد باید از توپ بازی(مواد)، محل بازی و همراه بازی دوری کرد.

خانم عین الیقین در پایان بیان کردند که حضور سازمان های مدنی در حوزه ی اعتیاد باعث کم رنگ شدن مجرم شمردن معتادان و پذیرش بیمار بودن آنان شده است و نقش این سازمان ها در خصوص برگزاری کلاس های مهارت های زندگی، برنامه های کوهنوردی و طبیعت گردی برای پیش گیری از اعتیاد باارزش است.

 

 عکاس: مرتضی راد

 

 

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter