جمعي از مادران ايران با صدور نامه‌اي خطاب به خانواده‌اي كه فرزند نوجوان‌شان را در درگيري با نوجوان ديگري از دست داده و اكنون در انتظار رسيدگي به پرونده وي و مجازات قاتل او هستند. از آنها درخواست كردند كه قاتل فرزند خود را مورد عفو و بخشش قرار دهند. در نامه مادران ايران خطاب به اين خانواده با بيان اينكه عمق دردشان را با تمام وجود درك مي كنيم چنين آمده است:
بيش از 6 سال پيش در تاريخ 14/11/1381 در هنرستان پسرانه‌اي در كرج به دنبال درگيري دو نوجوان، «مزدك خداداديان» با چاقو مجروح و بر اثر شدت خونريزي در بيمارستان در مي‌گذرد. در همين روز و تاريخ نوجوان ديگري به نام «علي مهين‌ترابي» به جرم قتل «مزدك» دستگير و محكوم به حبس و قصاص نفس مي‌شود. او بيش از 6 سال است كه در زندان به سر مي‌برد و ذره‌ذره جان مي‌بازد تا روزي كه طناب دار يكباره باقيمانده جانش را بازستاند. آنگاه پرونده‌اي از صدها پرونده مفتوح در دادگاه‌هاي جنايي ايران بسته خواهد شد. مثل دفتر عمر «مزدك» و «علي» و ديگر هيچ؟!
اما دفتر زندگي تلخ پدر و مادر «مزدك» و پدر و مادر «علي» همچنان گشوده است. آنها بدون اينكه بخواهند و قصد و نيت آزار يكديگر را داشته باشند، 6 سال است كه زجر مي‌كشند و رنج مي‌برند.
آقاي «خداداديان» پسر نوجوانش «مزدك» را ناگهاني از دست داد. عمق درد پدري، جوان از دست داده را فقط يك همدرد مي‌فهمد. 6 سال است كه اين مرد شريف و زحمتكش بدون اينكه بخواهد سوژه خبري روزنامه‌هاي صبح و عصر و سايت‌ها و وبلاگ‌هاي ايران شده است.
از سوي ديگر آقاي «مهين‌ترابي» پدر «علي» كه او نيز مردي شريف چون پدر «مزدك» است، هر شب كابوس به دار كشيدن فرزندش را مي‌بيند. درد و رنج اين دو خانواده بي‌گناه توان فرسا و سهمگين است.
قطعا براي آقاي «خداداديان» كه «مزدك» نوجوانش را از دست داده است، بسيار سخت و ناگوار است كه در تنهايي دردناك خويش بر سر دو راهي گرفتن تصميم براي عفو يا انتقام سرگردان باشد. پدر «مزدك» اين ايراني اصيل كه آزاد مردي از تبار آزادمردان كرد و جوانمردان كرمانشاهي و برخاسته از دياري است كه جوانمردي و گذشت و ايثار چون خون در رگ‌هايشان جاري است، گذشتن از «خون» فرزند نوجوانش آسان نيست؛ زيرا نزد اين قوم «خون» و «خاك» احترام و حرمت ويژه‌اي دارد. در عين حال بي‌ترديد قلب مهربان آقاي «خداداديان» كه مرد تحصيل كرده و سرد و گرم چشيده‌اي است به او مي‌گويد كه در عفو لذتي است كه در انتقام نيست. او درگير احساسات و عواطف متضادي است كه براي كسي كه حال ايشان را ندارد، قابل توصيف و تجربه نيست.
از سوي ديگر حال و روز خانواده «علي مهين‌ترابي» كه فرزند نوجوان‌شان، به اتهام قتل ناخواسته در يك قدمي چوبه‌دار قرار گرفته به شكنجه و جان كندني فرسايشي بيشتر شبيه است تا زندگي.
در همين حال جامعه و افكار عمومي شاهد است كه عصيان‌ها و پرخاش‌گري‌هاي نوجوانانه، خاص دوران گذراي بلوغ به خصوص در دوره ناآرام و بحران‌زده جامعه‌اي كه در آن به سر مي‌بريم، چگونه زندگي دو خانواده و فاميل را تحت‌الشعاع خود قرار داده و به وادي تباهي و نابودي كشانده است؟
تنها راه خروج از اين بن‌بست و گرفتاري را آقاي «خداداديان» اين آزاد مرد غيور مي‌تواند به سرانگشت تدبير و روح بلند و علو طبع‌اش نشان دهد.
ما مطمئن هستيم كه آقاي «خداداديان» رنج خانواده و به‌خصوص پدر «علي» را كمتر از رنج خود نمي‌بيند. امروز همه نگاه‌ها به آقاي «خداداديان» و رافت او دوخته شده است، حتي انتقام جوترين افراد منتظرند ببينند پدر «مزدك» چه مي‌كند. همچنان‌كه عفو مي‌تواند فرهنگ عفو و بخشش را در جامعه گسترش دهد، و همين تصميم‌گيري سخت است كه آقاي «خداداديان» را خواهي نخواهي در مقام الگوي معلم اجتماع قرار مي‌دهد. اين امتحان دشواري است كه سربلند و پيروز از آن خارج شدن كاري است كارستان، كه از عهده هر كسي بر نمي‌آيد. فرداي روزي كه تصميم عفو يا انتقام آقاي «خداداديان» اعلام شود، افكار عمومي جامعه به داوري درباره شخصيت دو نوجوان و خانواده‌هاي آنها و به ويژه پدران آن دو خواهد پرداخت. قطعا عفو و گذشت آقاي «خداداديان»، مقام و موقعيت ايشان و «مزدك» عزيز و خانواده محترم‌اش را در پيشگاه خداوند و وجدان جامعه، صدها برابر بيش از پيش ارتقاء مي‌دهد. مردم و هر آنكه آنها را مي‌شناسند از آشنايي و الفت خويش با پدر و خانواده «مزدك» احساس سربلندي كرده و به خود خواهند باليد و از آنها درس اخلاق و ايمان و جوانمردي و عطوفت خواهند آموخت. چنانكه اين خانواده از تبار و طايفه خويش چنين درس‌هايي را آموخته‌اند.
آقاي «خداداديان»، به عنوان جمعي از مادران هموطن شما كه عمق دردتان را با همه وجود درك مي‌كنيم از شما مي‌خواهيم در مقام يك معلم و پدر رنجديده، درسي از عشق و صلح، گذشت و مدارا به «علي» و خانواده‌اش، ساير نوجوانان و ملت ايران بدهيد و نامتان را در حافظه و تاريخ اين سرزمين به ويژه در حافظه قوم كرد به نيكي ثبت كنيد. بياييد فرهنگ صلح و بخشش را به سهم خود در جامعه نهادينه سازيد و رحمت و بركات خداوند را پذيرا شويد. باشد كه بازتاب اين گذشت شما شروع مباركي در ايجاد فضاي رافت و مانعي براي پرپر شدن گل‌هايي چون «مزدك» شما باشد.