درخواست اعضاي خانه کودک از قاليباف

ساختمان خانه کودک را به ما پس دهيد

«به نظر ما شهرداري نوعي نهاد مردمي است که بايد در زمينه مداخله در آسيب هاي اجتماعي با نهادهاي غيردولتي همکاري کند. از آنجا که نظريات و ديدگاه هاي شهردار فعلي تهران تا به حال نشان داده که نگاه خوبي به حل معضلات اجتماعي دارد، از شخص آقاي قاليباف مي خواهيم به ما کمک کند تا خانه کودک شوش همچنان پابرجا بماند.»

جاويد سبحاني يکي از اعضاي شوراي سياستگذاري خانه کودک با گفتن اين جملات يک بار ديگر از طرف اعضاي خانه کودک عنوان کرد خواسته حداقلي آنها، يعني داشتن ساختماني براي ارائه خدمات به کودکان شوش هنوز برآورده نشده است. اين ديدگاه در حالي اعلام شده است که خانه کودک شوش به واسطه مسائل مالي در شرف تعطيلي قرار دارد.

در واقع ساختمان فعلي که خانه کودک شوش در آن شکل گرفته، پيش از اين انبار ضايعات شهرداري بوده است و پنج سال پيش شهردار منطقه 12 به اعضاي خانه کودک کمک کرده اين ساختمان را تحويل بگيرند. اما ساختمان انبار سابق ضايعات شهرداري که حالا با تعميرات بسيار، خانه کودک شوش نام گرفته در حال فرو ريختن است. اتفاق ساده است. ساختمان کنار خانه کودک را خراب کرده اند تا در آنجا مجتمع تجاري برپا کنند. به احتمال زياد به زودي زمين خانه کودک هم به زمين ساخت اين مجتمع مي پيوندد. اما پيش از خراب کردن ساختمان، در حال حاضر، گودالي ده متري جلوي خانه کودک باز شده که مي گويند قنات است. به اعضاي خانه کودک گفته شده به هيچ وجه اجازه ورود به ساختمان را ندارند. اين توصيه ها هم در حالي به اعضا شده که هنوز ساختمان جديدي از طرف شهرداري به خانه کودک تحويل داده نشده است.

اعضاي خانه کودک هم اصرار دارند ساختماني نزديک همين ساختمان فعلي به آنها داده شود. سبحاني در اين رابطه مي گويد؛ «مکان يابي نهادي که در حوزه آسيب کار مي کند، بسيار مهم است. ما منطقه شوش را به اين دليل انتخاب کرديم که اين محل با توجه به نزديکي به بازار و محل دروازه غار نوعي منطقه حاشيه درون شهري به حساب مي آيد. چنين مناطقي بهترين محل براي شکل گيري انواع آسيب هاي اجتماعي هستند. از آنجا که ما قصد مداخله در نوعي آسيب اجتماعي را داشتيم، بايد منطقه يي را انتخاب مي کرديم که نزديک محل زندگي بچه ها و خانواده هاي آنها باشد.»

سبحاني ادامه داد؛ «ساختماني که در حال حاضر ما در آن خانه کودک برپا کرده ايم، متعلق به شهرداري است و حالا پنج سال است که ما در اين ساختمان فعاليت مي کنيم. در زمينه مداخله در آسيب هاي اجتماعي هم يکي از مهم ترين مشکلات، چگونگي جذب و حفظ رابطه مستمر با افراد آسيب ديده است. به همين خاطر اگر ما نتوانيم در اين نزديکي ساختماني داشته باشيم، ارتباط با کودکاني که به نوعي با اينجا در ارتباطند، قطع مي شود. در واقع پايگاه محلي ما بعد از پنج سال جا افتاده است. حالا بچه ها و خانواده هايشان اين ساختمان را مي شناسند.»

عضو شوراي سياستگذاري خانه کودک دلايل بيشتري هم ارائه کرد. «اصولاً جريان مداخله در آسيب هاي اجتماعي، يک جريان بلندمدت است. آسيب اجتماعي در عرض يک شب به وجود نمي آيد و در عرض يک سال هم از بين نمي رود، اينکه ما نتوانيم ديگر ساختماني داشته باشيم در واقع از بين رفتن تلاش پنج ساله مان است.»

سبحاني همچنين گفت؛ «اصرار براي همکاري با شهرداري به اين دليل است که براساس طرح ساماندهي کودکان کار و خيابان، نهادهايي مثل شهرداري و بهزيستي وظيفه دارند براي ساماندهي کودکان کار و خيابان فعال باشند. تاکيد شهرداري هم همواره بر همکاري با سازمان هاي غيردولتي است. تجربه خانه کودک تجربه جديدي است چون پيش از اين مداخله در آسيب هاي اجتماعي يا توسط خيريه ها بوده يا سازمان هاي دولتي. اما ما در خانه کودک توانستيم منابع انساني را بسيج کنيم و تبديل به نوعي الگو شده ايم. در حال حاضر 20 سازمان غيردولتي از ما منشعب شده اند و در اين حوالي فعاليت مي کنند.»همچنين مجيد بي خيله يکي ديگر از اعضاي شوراي سياستگذاري خانه کودک درخواست حفظ ساختمان خانه کودک را خواسته يي حداقلي دانست. «من فکر مي کنم اين انتظار که ما بتوانيم مکان فيزيکي مناسبي داشته باشيم، به هيچ وجه خواسته زيادي نيست. ما تا به حال به حداقل ها اکتفا کرده ايم. فضايي که در حال حاضر ما در آن فعاليت مي کنيم، به هيچ وجه فضاي آموزشي نيست. دو سال پيش هم شخص رئيس جمهور نامه يي نوشت تا مشکل خانه کودک حل شود. اما بعد از آن مدرسه يي در هرندي به ما پيشنهاد شد که حداقل 20 ميليون هزينه بازسازي آن بود؛ پولي که ما توانايي پرداخت آن را به هيچ وجه نداشتيم.» بي خيله ادامه داد؛ «ما اينجا کلاس هايي مثل حرفه آموزي، معرق، عکاسي و خلاقيت (سفال، نقاشي، داستان نويسي و...) داريم که اين کلاس ها، نياز به فضاي مناسب دارد؛ فضايي که اين مکان براي آن مناسب نيست.»