پنجشنبه، ۷ تیرماه ۱۳۸۶

    واشنگتن پست-کودکان و نوجوانان عراقی هر روز شاهد حملهء نيروهای آمريکايی به خانهء آن‌ها و کشتن والدين‌شان هستند

تاثير فاجعه‌بار روانی جنگ بر کودکان و نوجوانان عراق
سرمايه: واشنگتن پست-کودکان و نوجوانان عراقی هر روز شاهد حملهء نيروهای آمريکايی به خانهء آن‌ها و کشتن والدين‌شان هستند و به اعتقاد کارشناسان اين وضعيت يعنی شاهد کشته شدن نزديکان بودن اثرات بلندمدت بسيار مخرب بر روحيهء آن‌ها به جا می‌گذارد به طوری که اکثر آن‌ها تا پايان عمر از تعادل روحی کامل برخوردار نخواهند بود. از سوی ديگر به سبب فقدان امکانات روان‌درمانی و در مجموع بی‌توجهی به اين آسيب شديد روانی، جامعهء آيندهء عراق با مشکلات اجتماعی عظيمی روبه‌رو خواهد بود. يکی از تاثيرات اين وضعيت، به وجودآمدن نسلی بسيار خشن در جامعهء آيندهء عراق است. از زمان حملهء ايالات متحده به عراق در سال ۲۰۰۳، چهار ميليون عراقی از خانهء خود آواره شده‌اند که نيمی از آن‌ها کودک هستند. بسياری از آن‌ها در اثر حملات تروريستی و بمب‌گذاری‌ها جان خود را از دست داده‌اند و عده‌ای نيز قربانی خشونت يا شاهد آن بوده‌اند. در حال حاضر تنها ۶۰ روان‌شناس در عراق وجود دارد و اين تعداد هرگز قادر نيستند به اين تعداد عظيم از کودکان دچار آسيب، رسيدگی کنند. آن‌ها می‌گويند در دوران قبل از حملهء آمريکا تنها بزرگسالان را درمان می‌کردند و کودکی دچار اين‌گونه مشکلات روحی وجود نداشت. سازمان جهانی بهداشت در مطالعهء خود روی ۶۰۰ کودک سه تا ۱۰ ساله در بغداد به اين نتيجه رسيد که ۴۷ درصد آن‌ها طی دو سال اخير دچار ضربه‌های روحی شديد شده‌اند. در تحقيق جداگانه که روی هزار بزرگسال عراقی صورت گرفت نيز مشخص شد ۳۰ درصد آن‌ها دچار اختلالات رفتاری هستند. گرايش به خشونت و نيز افسردگی و اضطراب مهم‌ترين اختلالات روانی در بين کودکان عراقی است. توان فراگيری نيز در بين کودکان کاهش يافته است. وضعيتی که اکنون در اين قشر از جامعهء عراق مشاهده می‌شود در کودکان فلسطينی، سودانی و لبنانی نيز وجود دارد. روان‌شناسان معتقدند ۸۰درصد اين کودکان هرگز درمان نمی‌شوند زيرا برای مدتی طولانی در معرض عوامل هراس‌آور، خشونت و ترس بوده‌اند. در حال حاضر توان درمانی روان‌شناسان و روانپزشکان در عراق يک بيستم حد مورد نياز است. نکتهء بسيار نگران‌کننده اين‌که اختلافات قومی نه تنها بين بزرگسالان بلکه بين کودکان در مدارس وجود دارد. مورد اذيت واقع شدن از سوی هم‌شاگردی‌ها به علت تعلق به يک گروه قوی خاص موجب اضطراب دايمی در اين کودکان می‌شود.

 
 
  
Best View: Internet Explorer 5+
Copyright © 2007 IRSPRC. All rights reserved.
Powered & Hosted by Gardoon